Kamerwatch

Kim Jong-Un looking through binocularsAfgelopen maandag kwamen @Jurjenvdb, @Denkjewel en @timcardol met een uitstekend idee: #Kamerwatch. Een soort Kamergotchi, maar dan inhoudelijk. Het concept is simpel, 150 twitteraars adopteren elk een Kamerlid die zij de komende periode gaan volgen. Niet hinderlijk volgen, dat heet stalken en dat mag niet van de wet, maar wel de aandacht vestigen op hun adoptiekamerlid en zijn of haar portefeuille. Het draait vooral om de inhoud maar leuke weetjes zijn ook welkom. Alles om een centrale vraag te beantwoorden: wat doen die gekozen volksvertegenwoordigers nou eigenlijk?

Backbenchers
Van alle 150 Kamerleden komen er maar weinig regelmatig in de media. De rest zit achterin de klas braaf z’n huiswerk te maken (of speelt stiekem het internet uit, maar laten we van het positieve uitgaan) en je hoort of ziet ze sporadisch. Let wel: ik ben geen journalist maar een doodnormale ‘Ik-sprak-laatst-een-burger’-burger. En deze burger wil weten wat de mensen die haar zeggen te vertegenwoordigen in de Kamer de godganse dag uitspoken. Omdat backbenchers nagenoeg onzichtbaar opereren weet de gemiddelde kiezer niet wie welke onderwerpen in zijn portefeuille heeft. Hoe groter een partij, des te vager de werkzaamheden van de hekkensluiters. Want de nummer twee van Denk of het Forum van Democratie is (respectievelijk drie en twee zetels) zijn door hun grootte per definitie al zichtbaarder dan nummer dertig van de VVD of, in mijn geval, nummer zeventien van de PVV.

Léon de Jong
De nummer zeventien van de PVV dus. Met 291 voorkeurstemmen niet het populairste jongetje van de klas maar wat boeit het, de PVV behaalde twintig zetels en zodoende kon ik hem claimen als mijn adoptiekamerlid. Ik koos voor De Jong omdat ik hem wel ken, maar ook weer niet. Ik weet dat hij van 2010 tot 2012 al eerder in de Tweede Kamer zat (portefeuilles: Sociale Zaken & Werkgelegenheid en Infrastructuur). In 2014 was hij fractievoorzitter van de PVV in de gemeenteraad van Den Haag om in september 2015 te gaan werken als fractiemedewerker in het Europees Parlement.

Ik weet ook dat Léon de jongeman was die op de achtergrond enthousiast klapte op het ritme van Wilders’ ‘minder, minder, minder’. Daarnaast kende ik hem vooral als de-man-van (Fleur Agema, ze hebben samen een dochter), verder zou ik hem voorbij lopen op straat. Tot gisteren. Want wat bleek? Mijn adoptiekamerlid ambieerde ooit een totaal andere carrière! “Dat meen je niet?!” Wel! Léon deed dertien jaar geleden mee aan – het inmiddels door iedereen vergeten – Popstars: the Rivals. Een talentenjacht waar men opzoek ging naar een nieuwe boyband. Volgens de googlemachine deed hij mee onder de naam Leon van der Velden. Dit is helaas een grove leugen van het internet, aldus Léon zelf. Ook bracht hij met de formatie In Front in 2008 nog een album uit. Derhalve: als het uit gaat tussen Léon en De Politiek, dan kunnen we hem nog altijd naar het Eurovisiesongfestival sturen. Ja, toch!